Romantizma Nöbetleri

"Acımasızlık gibi olacak ama bunu yapamam Banu." Göz yaşlarını tuttuğu çok belliydi. Rimelden mi onurdan mı asla anlayamacağım sanırım. Doğrusu bunu neden yaptığımı da asla anlayamacağım. Oluyor işte çok üstünde durmuyorum. Düşünmeden yaptığım her hareket başka birinin canını yakıyor ama bu durmama sebep olmalı mı ? Karşımda bir kadın ağlamak üzereyken düşüncelere dalmak derin ülkemde milli sporum olmuş durumda. Her şey sanki burada son buluyormuş gibi geliyor. Şimdi kalkarım banktan, ve Banu göz yaşlarını tutmasını sağlayan son bahanesini de kaybetmiş olur. Yürüdüğüm tüm yollara karanfiller dökülür ağır ağır olmayan dikenlere batarım. Batar, saplanır, gömülür vücudum olmayan rotanın olmayan sonuna. Kendime bile yetişemeyeceğimi düşünürken neden koşayım başka yönlere bile.

 "Her şeyi anlarım da; neden şimdi, neden burada, neden ?" Bir kadın neden sorusu sormaz. Soruyorsa gerçekten başka çaresi kalmamıştır. Kadınlar her zaman bilir. Her şeyi bilir. Bu yüzden sormazlar neden diye. Bilirler, anlarlar, hissederler bir şekilde ve bu onların doğasında vardır. Ve bir adam neden diye sorduramaz bir kadına. Eğer ki sordurabiliyorsa o adamın çaresi kalmayalı çok olmuştur. Bunu kabullenmiş, sineye çekmiş, benliği ile bütünleştirmiştir o çaresizliği. "Bana bir cevap borçlusun!" bu cümlenin sonundaki küçük hıçkırık her şeyin daha da kötüleşeceği anlamına geldiğini anlayabilecek tecrübeye ulaşmama henüz 6 yıl vardı. Nereden bilebilirdim.. Pek fazla şey bilmemekte fakat çok fazla şey yaşamakla meşgul bir adamdım. Bunun tam tersine dönmesine henüz 8 yıl vardı. Nereden bilebilirdim..

 " Kendine iyi bak." Cümlenin ağzımdan çıkması saniye sürmemişti, banktan kalkmam ise 4 yılımı aldı. Her bir analizi tek tek yapmaya kalkarsak daha çok kalkamadığımız bank olur. Yürüdüğüm yollara mayın döşenmiş gibi dengesiz yüzleşiyor tabanlarım yeryüzü ile. Döktüğüm tüm küller ağzıma tıkılmış gibi hissediyorum. Can çekişiyor iki ayrı melek omuzlarımda. Tarafların her biri sana zarar getirdiğinde hayatta canınızı daha fazla yakabilecek başka hiçbir şeyin olmadığını anlarsınız. Artık'ların pesimist gölgeleri çıkagelir aklın kuyularından. Artık hiçbir şey korkutmuyor. Artık hiçbir şey acı vermiyor. Artık hiçbir şey mutlu etmiyor. Artık hiçbir şey bahane olmuyor. En kötüsü de, artık hiçbir şey hiçbir anlama gelmiyor.